Glasblazer

Zoals de zeventiende-eeuwse meesterblazers geeft hij zijn noppenglazen, zijn fluiten en bokalen een eigen wezen mee. Hij werkt nog op dezelfde wijze en zet zo de traditie voort van de Venetianen in de Renaissance.

Uitgaande van glas in buisvorm, worden de kelken met de stammen en de voeten afzonderlijk geblazen en dan “weer in de vlam” verbonden.

De glazen waren vroeger functioneel, ook de bijzondere elegante fluiten. Bij de voet opgenomen, moest de rand naar de mond worden gebracht zonder te morsen op de dure kanten kragen van die tijd. Werden de kragen groter, de fluiten worden hoger.

De volkse glazen hadden noppen om de drinker een stevige greep te bieden voor het geval hij vette handen had of in een lichte roes verkeerde.